Historia szkoły

Opublikowano 24 marca 201723 sierpnia 2025 przez zspprzedborz

Budowę podstawowego skrzydła szkoły usytuowanego wzdłuż ulicy Leśnej rozpoczęto w roku 1936, ale nie zdołano go wykończyć do momentu wybuchu II wojny światowej. W czasie okupacji Niemcy przystosowali budynek dla potrzeb władz okupacyjnych i urządzili w nim siedzibę żandarmerii. Tuż po wyzwoleniu Przedborza w 1945 roku przystąpiono do porządkowania lokalu szkoły i organizacji procesu dydaktycznego.

Już w dniu 22 marca tegoż roku odbyły się pierwsze lekcje. W jednodniówce wydanej z okazji 10 – lecia szkoły czytamy:
„W tym czasie w budynku szkolnym praca wre, kandydaci na uczniów zgłaszają się z łopatami, wiadrami i usuwają gruz. Murarze reperują uszkodzenia. Szklarze wstawiają szyby. I już 22 marca 1945 roku rozpoczynamy naukę w IV bloku gimnazjum w Przedborzu.”
Wyremontowany w szybkim tempie budynek był nie tylko siedzibą gimnazjum (później liceum), mieściła się w nim także szkoła handlowa i bardzo długo szkoła podstawowa. Swoją siedzibę miały tu także: Zasadnicza Szkoła Rolnicza i Wieczorowe Technikum Rolnicze. W roku 1957 dyrektor Stefan Nieracki rozpoczął przygotowania do rozbudowy szkoły. W I etapie dobudowano część, w której znajduje się obecnie biblioteka i księgowość. Dyrektor Nieracki zdołał także przygotować plan rozbudowy II skrzydła (wzdłuż ulicy Piotrkowskiej). Rozpoczął nawet budowę fundamentów, ale jego śmierć w 1963 roku przerwała pracę. Po objęciu funkcji dyrektora przez Stanisława Wojtaszka zmieniono plan modernizacji i w I fazie wybudowano salę gimnastyczną, a dopiero później połączono ją ze starym budynkiem nowym skrzydłem. Wymieniono także ogrzewanie piecowe na centralne, skanalizowano cały budynek i ogrodzono plac szkolny. W latach następnych budynek szkoły był ciągle modernizowany. I tak np.: w latach 70 – tych, kiedy szkołą kierowała dyrektor Barbara Michalska podłogi z desek zastąpiono parkietem i przeprowadzono kapitalny remont sali gimnastycznej. Dużą wagę do poprawienia funkcjonalności budynku szkoły przywiązywała dyrektor Hanna Szczepańska – Gaj.
Szkoła zmieniała kilkakrotnie swoją nazwę. Na początku funkcjonowała jako Liceum Ogólnokształcące, a obecnie Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych. Przy szkole funkcjonował internat. Początkowo był to internat żeński (chłopcy mieszkali na stancjach) i mieścił się w siedzibie obecnego wikariatu. Przygotowania do budowy nowego internatu rozpoczął Stanisław Wojtaszek. Budowa została zakończona w roku 1973, kiedy szkolą kierowała dyrektor Barbara Michalska. Nowy, koedukacyjny internat zaczął funkcjonować 1 września 1973 roku. Obecnie internat nie podlega pod szkołę.
Podczas kadencji dyrektor Renaty Kozieł szkoła przeszła kompleksową termomodernizację, utworzono nowoczesną pracownię ekologiczną, wyremontowano salę gimnastyczną, wymieniono tynki na korytarzach, drzwi w salach lekcyjnych, wyłożono parking kostką brukową, wyremontowano łazienki, gabinety pedagoga i pielęgniarki, sekretariat oraz utworzono i wyposażono salę rehabilitacyjną. Szkoła została wyposażona w tablice multimedialne, nowoczesną siłownię i nowe meble w salach lekcyjnych. W ostatnim czasie wymieniono piec na ekologiczny, wyremontowano dach i kominy oraz założono łąkę kwietną przy szkole dzięki pozyskanemu dofinansowaniu.
Dziś szkoła jest nowoczesną i przyjazną placówką, w której tradycja spotyka się z nowoczesnością. Na przestrzeni lat jej społeczność tworzyły pokolenia zdolnej, ambitnej i pełnej pasji młodzieży, której energia i talenty nadały szkole wyjątkowy charakter.